انتقال پایتخت

انتقال پایتخت برزیل

شهر برازیلیا ، پایتخت جدید کشور برزیل ، در حدود سال ۱۹۶۰ بنیان گذاشته شد و به دنبال آن مرکز تصمیم‌گیری سیاسی ـ اداری کشور از شهر ریودوژانیرو به آن انتقال یافت. سابقه این فکر به اواسط قرن نوزدهم (۱۸۵۳) و مراحل بعدی آن به اوایل قرن بیستم باز می‌گردد. تا سال ۱۸۲۲ که برزیل از یوغ استعمار آزاد شد ، شهرهای برزیل عمدتاً مطابق طرح شهرهای پرتغالی و اسپانیایی طراحی می شد که از این به بعد اهداف مشخصی موجب ایجاد شهر برازیلیا شد.

اهداف اصلی ایجاد شهر برازیلیا و انتقال پایتخت به آن عمدتاً اهداف بومی و ملی بود که هیچ‌گونه ارتباطی به حل مسایل پایتخت قبلی یا ریودوژانیرو و یا تخفیف آن مسایل نداشت. اهم این اهداف عبارتند بودند از :

ایجاد زمینه‌های ملی توسعه اقتصادی ـ صنعتی .

تضمین امنیت ملی از طریق اعمال حاکمیت بر قلب آمازون و کل سرزمین برزیل.

تسهیل و تسریع زمینه های توسعه و نظارت در مناطق جنگلی و معدنی آمازون.

ایجاد شهرهای ماهیتاً برزیلی .

در روند شکل گیری شهر برازیلیا ، رئیس جمهور وقت (کوبیچک) پس از مطالعات کارشناسی مفصل و دقیق در وهله اول ، قانون ایجاد شهر برازیلیا و انتقال پایتخت را به تصویب پارلمان رساند و سپس زیر نظر مستقیم خود شرکتی دولتی را به منظور پی گیری انجام مطالعات ، تأمین تدارکات اجرا و انجام عملیات انتقال پایتخت به نام نوواکپ ایجاد کرد که ۵۱ درصد سرمایه اولیه آن از بودجه فدرال برازیلیا و ۴۹ درصد باقی مانده از بودجه کل کشور تأمین گردید. مراحل مختلف مطالعات و اجرای شهر برازیلیا و انتقال پایتخت از این قرار بود :

مرحله اول : دوره مطالعه و طراحی (۵۶ ـ ۱۹۵۴)

مرحله دوم : دوره ساخت و ساز (۶۰ ـ ۱۹۵۶)

مرحله سوم : دوره اتمام مرحله اول و آغاز انتقال پایتخت (۶۳ ـ ۱۹۶۰)

مرحله چهارم :‌ دوره تکمیل ساخت و ساز از ۱۹۶۳ تا به حال

مطلب قبلی

جوان ترين شهرداران امريكا

مطلب بعدی

وضعيت زباله در چند کشور جهان

ar.basirian

ar.basirian

بدون دیدگاه

ارسال پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *