شهرداری و شهروند الكترونيک

شهروند الکترونیکی: حقوق الکترونیکی

فناوری های نوین اطلاعاتی و ارتباطی چهره سنتی جوامع را دگرگون ساخته است. عصری که در آن زندگی می کنیم را عصر اطلاعات می نامند. عصری که اساس ایجاد آن بر پایه اطلاعات است و مولفه اصلی آن دانش است.هر روز تعداد زیادی از مردم به شبکه های جهانی متصل و اطلاعات مورد نیاز خود را ظرف کمتر از چند ثانیه بدست می آورند.

در این قسمت سعی شده ساختار شهروند الکترونیکی توضیح داده شود و حقوق، اخلاق و مهارت های لازم برای یک شهروند الکترونیکی تببین شود.شهروند الکترونیک کسی است که از حداقل دانش لازم درباره مفاهیم پایه فناوری اطلاعات و ارتباطات برخوردار است ، توانایی برقراری ارتباط با اینترنت و ارسال و دریافت پیام های الکترونیکی از طریق پست الکترونیک را دارد و همچنین اطلاعات ، خدمات ، کالاها و نرم افزارهای مورد نیاز خود را از طریق اینترنت جستجو می کند.

چالش جدیدی که شهروندان برای سازگاری و ادامه حیات در این جامعه پیش رو دارند را می توان در سه شاخه اصلی قرار داد:

– اداره حقوق فردی در عصر الکترونیک

– محافظت در برابر سو استفاده های الکترونیکی

– اطمنیان از ایمنی تعاملات از طریق زیر ساختار های اطلاعاتي مناسب

حقوق افراد در عصر الکترونیک لازمه زندگی و زیستن و یا فعالیت در هر یک جامعه اطلاعاتی مستلزم بهره مندی و برخورداری از ابزراهای مناسب و دسترسی به یک سری از امکانات لازم می باشد. در هردوره از زندگی بشر ما شاهد استیلا و برتری یک عامل یا عوامل که در واقع مولفه آن عصر و دوره بشری هستند می باشیم. در دوره اطلاعات همانطور که از اسم آن پیداست کانون توجه و محرکه اصلی تلاش همان اطلاعات است البته اطلاعات دقیق، موثق و به روز علمی.امروزه دستیبابی به این اطلاعات برتری و قدرت تمام توجه دولت ها و کشورها را به خود معطوف داشته است و برتری اطلاعاتی جای خود را به برتری نظامی و تسلیحاتی داده است. لذا دولتی برتر محسوب می شود که دارای اطلاعات بیشتر و کامل تر است.

جهان به دو قطب دارندگان اطلاعات و آنها که به اطلاعات دسترسی ندارند یا دسترسی کامل ندارند تقسیم شده است. فقیر کسی است که به اطلاعات دسترسی ندارد و غنی کسی است که دارای اطلاعات است .از طرفی ما شاهد انبوهی اطلاعات هسیتم این موج انبوه و سرگردان اطلاعات که معمولا حاوی اطللاعات مخدوش یا ناصحیح علمی است عرصه را بر تحقیق یا حتی عملکردهای ساده نیز تنگ کرده است. حال تکلیف فردی که می بایست بین این حجم اطلاعات تصمیم گیرد آنهم تصمیمی عاقلانه و عقلایی چیست؟ با این وجود برمی گردیم به مساله اصلی که همان شهروندی الکترونیکی است.

حقوق این شهروند چيست؟ حافظ این حقوق کیست؟

ما برای بقا و بهینه زیستن در این جامعه می بایست از حقوق خود مطلع باشیم تا قدرت مواجهه با مسایل و مشکلات را داشته باشیم.برخی از این فاکتورهای اساسی عبارت است از:

حق دسترسی برابر و یکسان به ابزراهای جدید برای تمامی شهروندان.

– امکان فرصت های برابر یادگیری برای تمام شهروندان، تا قادر باشند از فناوری های نوین براحتی استفاده کنند و در جامعه زندگی کنند.

– توسعه مفهوم (سطح )سواد که شامل قدرت و توان تحلیل اطلاعات (از فرمت ها و اشکال مختلف) در موضوعات مورد نیاز.

دسترسی برابر به اطلاعات درباره خدمات عمومی و دولتي.

آنچه مسلم است، این است که دستیابی به حقوق مناسب و دسترسی به اطلاعاتي که این حقوق را شامل می شوند، نیازمند داشتن اخلاق و مهارت های خاص مورد نیاز یک جامعه الکترونیکی است.

منبع : نوشته شده توسط ميترا دیلمقانی – علیرضا هدایتی

مطلب قبلی

شناسايي بافت هاي فرسوده بوسيله GIS

مطلب بعدی

ثبت نام دوره هاي كوتاه مدت مديريت شهري آغاز شد.

ar.basirian

ar.basirian

بدون دیدگاه

ارسال پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *