*** شعار ما :   ترویج تفکر علمی و تخصصی مدیریت شهری و استفاده از تجارب سایر کشورها ***

بانک اطلاعات تخصصی

عضویت در خبرنامه





Powered by WebGozar

با پر کردن فرم بالا می توانید از جدیدترین اطلاعات وبسایت مرکز اطلاعات علمی و تخصصی مدیریت شهری با خبر شوید.

آیا می دانید ؟

آیا می دانید

اولین مردمانی که سکه را در جهان ضرب زدند ایرانیان بودند .

مطالب بیشتر ...

 
آموزش مادام العمر مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
آموزش هاي شهروندان
پنجشنبه, 11 اسفند 1390 ساعت 19:41

امروز، آموزش مادام‌العمر و یادگیری مادام‌العمر جزء موضوعات به شدت مسلط در آموزش، تعلیم و سیاست گذاری است. اهمیت یادگیری مادام‌العمر در اجتماع دانش مبنا به شکلی گسترده در سطوح سیاسی ملی و منطقه ای، بین‌المللی تصدیق شده است. سرشماری سواد بین‌المللی بزرگ‌سالان[1]که بین سال‌های 1994 و 1999 هدایت شده است و سرشماری اخیر سواد و مهارت‌های زندگی بزرگ‌سالان[2] ، سواد را در داخل پیوستار یادگیری مادام‌العمر قرار داده‌اند.

 

یادگیری مادام‌العمر تنها یک مفهوم هنجاری نیست بلکه همچنین یک اصل سازمان یافته با چندین بعد و جنبه است. مخصوصاً، بعد عمودی و طول عمر که فرایند یادگیری را از تولد تا مرگ تشخیص می‌دهند و بعد افقی یا گستره زندگی که روی زمینه های متفاوت یادگیری شامل خانواده ، اجتماع، مدرسه و محل کار تمرکز می‌کنند. با هم دیدن این ابعاد یک ذره بین تحلیلی ارزشمند برای یادگیری مادام‌العمر فراهم می‌کند.

همچنین سازمان‌های بین‌المللی مانند یونسکو[3]، سازمان توسعه مشارکت و اقتصاد[4] ، شورای اروپا[5]، اتحادیه اروپا و بانک جهانی نقش عمده ای در ترویج و توسعه این مفاهیم در بین کشورهای عضو بازی می‌کنند.

آن‌ها همچنین سیاست گذاری‌هایی را در طی چند دهه گذشته برای سوق دادن مفاهیم به استراتژی‌ها و فعالیت‌های مهم کرده‌اند. بنابراین، پاسخ به تغییرات سریع انواع متفاوت چالش‌ها و عدم اطمینان‌های جهانی شدن و اقتصاد دانشی به عنوان اهداف ساختن جامعه یادگیرنده شده است.

شهر يادگيرنده

بنابراین در زمان کنونی حرکت به سوی مفهوم شهر یادگیرنده، مناطق یادگیرنده، اجتماع یادگیرنده، به عنوان مدل جغرافیایی در داخل مفهوم اجتماعی جامعه یادگیرنده است. هدف اصلی شهرها، شهرک‌ها و مناطق ؛ داشتن مفهومی مشترک، سنجش، برانگیختن و بازبینی خودشان به عنوان شهر، شهرک و مناطق یادگیرنده است. در واقع تمرینی داخلی برای کمک به توسعه استراتژی‌های جدید یادگیری مادام‌العمر و سنجش بیرونی برای مقایسه پیشرفت با دیگر شهرداری‌ها است.

یک شهر یادگیرنده؛ طرح‌ها و استراتژی‌هایی برای تشویق رشد فردی، انسجام اجتماعی و ایجاد ارزش پایدار به واسطه توسعه پتانسیل انسانی همه شهروندان و شرکای کاری بین همه سازمان‌ها دارد.

· از جمله ویژگی‌های یک شهر یادگیرنده:

رهبری[6]

مرتبط کردن استراتژی با توسعه رهبری و دوره های مشاوره یادگیری در همه اجتماعات

بکار گماری و توانایی بکار گمارده شدن[7]

طرح‌های موثر برای تعریف و توسعه مهارت‌ها و شایستگی‌ها که همه شهروندان را برای استخدام توانا می‌سازد.

آرزو و بلند پردازی[8]

فعال کردن پتانسیل‌های خلاق شهروندان به واسطه یک استراتژی برای تشویق استفاده از برنامه های یادگیری فردی، ناظر و راهنمای شهروندان در همه سنین

منابع[9]

آزاد کردن همه پتانسیل‌های منابع اجتماع شامل منابع انسانی، ایجاد منافع متقابل مشارکت بین بخش خصوصی و دولتی

شبکه‌ها[10]

تقویت قدرت تحمل و نگرش مثبت نسبت به خارج از طریق پروژه های ارتباط شهروندان در همه نژادها، سنین و عقاید به صورت محلی، ملی و بین‌المللی

اطلاعات[11]

افزایش مشارکت در یادگیری، ایجاد استراتژی‌های نوآور برای فراهم کردن اطلاعات افرادی که جمع می‌شوند و مبارزات تبلیغاتی فعال برای ترویج یادگیری

نیازها و احتیاجات[12]

پرورش فرهنگ یادگیری با ارزیابی فعال احتیاجات یادگیری همه شهروندان و فراهم کردن فرصت‌هایی برای راضی کردن آن‌ها

رشد[13]

ایجاد ارزش از طریق تعریف استراتژی‌های توسعه استعداد های انسانی و پروژه های نوآور با دیگر اجتماعات یادگیرنده

مدیریت تغییر[14]

ترویج برنامه‌هایی که به شهروندان اجازه مواجه مثبت و بدون ترس در جهان سریعاً در حال تغییر می‌دهد.

سرمایه گذاری[15]

تحت تأثیر قرار دادن آینده با مرتبط کردن استراتژی‌های یادگیری و مالی مشارکتی

فناوری[16]

تغییر شکل شهر به مرکز مدرن یادگیری با استفاده موثر از تکنولوژی‌های یادگیری جدید

درگیری [17]

القا شهروندان به مشارکت در زندگی شهری و فرهنگ با ساختن پایگاه داده مهارت‌ها، دانش و استعدادهایشان و تشویق آن‌ها برای در دسترس ساختن آن‌ها برای دیگران

محیط[18]

برنامه‌هایی که همه شهروندان را برای داشتن فعالیت مثبت جهت مراقبت از محیط قادر می‌سازد.

استراتژی‌هایی برای خانواده[19]

تحریک اجتماع و همه خانواده‌ها به یادگیری از طریق برپا کردن فستیوال، نمایشگاه و دیگر حوادث جالب که عادت به یادگیری را ترویج می‌کند.

· پیوستاری به سوی شهر یادگیرنده:

شهرهای مرسوم

شروع یک تغییر

شهرهای یادگیرنده

به سوی یک شهر ایده آل

اقتصاد

واکنش به تغییر اقتصادی:

· سواد و یادگیری به عنوان اساس یک استراتژی برای مدیریت تغییر اقتصادی نادیده گرفته شده است.

· سرمایه اجتماعی و اقتصادی شناسایی نشده است.

· آموزش به عنوان یک هزینه دیده می‌شود.

· یادگیری به عنوان یک فعالیت فردی منحصراً برای مزایای اقتصادی فردی دیده می‌شود.

· نوآوری‌ها رها می‌شوند و در اجتماع به عنوان تهدیدات رقابتی به وسیله دیگران دیده می‌شوند.

· شرکت‌ها و آموزش و پرورش اغلب رقابت می‌کنند و دسترسی اجتماعی به منابع کم است یا وجود ندارد.

· آموزش زنجیره عرضه پراکنده است و یا وجود ندارد.

· بنگاه‌ها برنامه های یادگیری فردی کمی پیشنهاد می‌کنند.

شرکای فعال در اقتصاد دانش محور:

· ادبیات یادگیری چگونه یادگرفتن، تیم و فراهم کردن مهارت‌های فکری به عنوان یک مزیت اقتصادی مقایسه ای است.

· سرمایه اجتماعی و انسانی در مزیت مقایسه ای ارزش گذاری، افزوده و استفاده شده است.

· دیده شدن یادگیری به عنوان یک سرمایه گذاری

· دیده شدن یادگیری به عنوان یک فرایند اجتماعی که منتج به مزیت اجتماعی تطبیقی برای توسعه اقتصادی می‌شود.

· نوآوری‌ها به وسیله یادگیری تعاملی بین سازمان‌های یادگیرنده از طریق اجتماع حمایت می‌شود

· شرکای اقتصادی و آموزشی منابع آموزشی شان را با هم دیگر و اجتماع اشتراک می‌گذارند.

· بنگاه های بزرگ‌تر منابع آموزشی شان را با زنجیره ارزششان به اشتراک می‌گذارند.

· اغلب بنگاه‌ها برنامه های یادگیری فردی را پرورش می‌دهند.

شهری

بی‌علاقگی عمومی و فلسفی:

· دولت شهری در رقابت با مدرسه و انجمن های ایجاد کننده ابتکارات دیده می‌شود.

· منابع یادگیری شهری (متخصصان و تسهیلات)بر حسب رهبری جوانان و سواد شهری است.

· مشکلات وابسته به پایین بودن آموزش، سلامتی بیماران، سکونت‌های فقیر و غیره به وسیله بخش‌های دولت رسیدگی می‌شوند.

درگیری و سواد شهری:

· پرورش یادگیری از طریق و به وسیله همه بخش‌های سیاسی و عملیاتی مانند سیاست گذاران اجتماع، شورای جوانان صورت می گیرد.

· توانا ساختن فرصت‌های خدمات یادگیری دانش آموزان که باعث بالا رفتن توان رهبری جوانان و سواد شهری می‌شود.

· مشکلات رسیدگی و راه حل‌هایی ارائه می‌شود.

عمومی

واکنش به تغییر:

· کتابخانه و فراهم کنندگان دیگر در بخش عمومی به عنوان فراهم کنندگان تکمیلی آموزش دیده می شوند.

· بخش عمومی به ندرت به قدر کافی به پشتیبانی خدمات یادگیری اجتماعی و فعالیت‌های داوطلبانه دیگر کمک می کند.

بخش عمومی فعال:

· کتابخانه، موزه، نمایندگی‌های اجتماعی شرکایی هستند که گاهی نقش رهبری در فراهم کردن فرصت‌های یادگیری مانند سواد بهداشتی بازی می‌کنند.

· خدمات یادگیری و فرصت‌های یادگیری داوطلبانه دیگر توسط بخش غیر انتفاعی پشتیبانی می‌شوند.

آموزش

آموزش قدیم:

· آموزش و پرورش به عنوان فراهم کننده انحصاری یادگیری دیده می‌شود.

· سیستم آموزش رسمی ارتباطات کمی با بخش‌های آموزش غیر رسمی به طور خاص انجمن‌ها دارند.

· آموزش به عنوان یک اعتبار دیده می‌شود.

· آموزش و پرورش انحصار در تولید و توزیع یادگیری دارند.

· نظام آموزشی با بخش‌های دیگر اجتماع ارتباط کمی دارد.

· فاصله گسترده ای بین اقلیت آموزش ندیده و اجتماع غالب آموزش دیده در مهارت‌های یادگیری و سواد وجود دارد.

· سیستم آموزشی فرصت‌های خدمات یادگیری اجتماعی کمی در هر سطح تحصیل فراهم می‌کند.

· استراتژی‌های یادگیری پیش‌گیرنده کمی وجود دارد و دسترسی به کیفیت سلامت اولیه و فرصت‌های یادگیری یا محدود می‌شوند و یا وجود ندارد.

آموزش جدید:

· منابع هر دو بخش یادگیری رسمی و غیر رسمی بسیج می شوند.

· گذرگاه های متعددی به صورت رسمی و غیر رسمی در یک سیستم منسجم و یکپارچه ایجاد می‌شود.

· یادگیری به عنوان حکم‌فرمای مشترک آموزش/ تعلیم به نظر می‌رسد.

· آموزش و پرورش به عنوان شریک مهم در تولید و توزیع یادگیری دیده می‌شود.

· سیستم آموزشی با بخش‌های دیگر اجتماع مشارکت می‌سازد.

· سواد و یادگیری اینکه چگونه یادگیری بنیانی برای یادگیری در طول زندگی فراهم می‌کند.

· سیستم آموزش فرصت‌های خدمات یادگیری اجتماعی در سطوح ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان فراهم می‌کند.

· استراتژی‌های یادگیری برای حفظ برنامه های اجتماعی و عدالت ، سلامتی و آموزش تدوین می شوند.

در ملت‌هایی که فعالانه با چالش‌های ظهور اجتماع و اقتصاد دانش محور مواجه می‌شوند، مخصوصاً اعضای تواناتر (کشور های عضو OECD)جایگاه اجتماعات یادگیرنده، شهرها،شهرک‌ها و مناطق یادگیرنده از طریق برخی رهبران دولتی به عنوان یک ابتکار مهم دیده می‌شود. در کشورهای پیشرفته، قصد و تعهد سیاسی ضروری بر مبنای تعدادی فرضیات سیاسی به هم وابسته در سطوح مرکزی و محلی درک شده است. یک مدل واحد اجتماعات و شهرهای یادگیرنده وجود ندارد. وضع هر شهری منحصر به فرد است، تاریخ، جغرافیا، بوم شناختی، اقتصاد، ارزش‌ها و آرزوهای شهروندانش می‌تواند خیلی متغیر باشد. اگرچه، دیدگاه‌هایی وجود دارد که می‌توانند از طریق آن‌هایی که در توسعه جایگاه اجتماعات یادگیرنده درگیر شده‌اند، بهبود می‌یابند.

فرستنده : خانم سوده بيات

منابع:

1. Sun, Qi. 2007. “Acritical View on Building Learning Cities in Chaina: Lifelong Learning as a Vehicel towards a Harminious Society”, Convergence, Vol. 6, No.1-2, pp. 95- 118.

2. Longworth Norman. 2006. “Learning Cities, Learning Regions, Learning Communities, Lifelong Learning and Local Government”, Routledge.

3. Faris, Ron. 2006. “ Learning Cities: Lesson Learned, in Support of Vancouver Learning city Initiative” http://www.members.shaw.ca (accessed October 3, 2010)



[1]IALS

[2]ALLS

[3]UNESCO

[4]OECD

[5]CU

[6]Leadership

[7]Employment and employability

[8]Aspiration

[9]Resources

[10]Networks

[11]Information

[12]Needs and requirement

[13]Growth

[14]Change management

[15]Investment

[16]Technology

[17]Involvement

[18]Environment

[19]Strategies for the family

 

گرد آوری : مرکز اطلاعات علمی و تخصصی مدیریت شهری

 
 

توسعه حمل و نقل محور

صفحه اصلی تماس با ما

All Rights Resereved For umic.ir

مشاور بازاریابی اینترنتی و سئو : گروه تخصصی مستر کاما