مطالب حمل و نقل شهري

مترو مسکو؛ موزه زیرزمینی

 

امروزه در سیستم حمل نقل مدرن شهری دیگر نمی توان مترو را نادیده گرفت و از آن به عنوان یک کالای لوکس یاد کرد. مترو امروز جزوی از حمل نقل شهری است و بسیاری از کشورها که از غافله مترو عقب بودند سعی دارند خود را به مترو مجهز کنند. اما وقتی صحبت از مترویی شود که در آستانه یک قرن است که مردم را جا به جا می کند، دیگر مترو یک کالای لوکس نیست بلکه مترو تبدیل به یک اثر تاریخی که هویتی برای خود دارد تبدیل می شود.

وقتی که از فرودگاه مسکو خارج و وارد شهر مترو شدم، آن همه ترافیک و انبوهی از خودروها بسیار برایم تعجب آور بود البته قصد ندارم آن را با ترافیک تهران و سردردهای همیشگی اش قیاس کنم اما شهری که به عنوان یکی از مهمترین پایتختهای مهم دنیا محسوب می شود، ترافیک یکی از معضل‌های عجیب و غریب محسوب می شود که به قول عبدالحی، راننده تاجیکی که در مسکو کار می کند :” این شهر برای این همه ماشین ساخته نشده و در دوران کمنویستی تعداد بسیار کمی ماشین وجود داشت و این خودروها طی بیست سال اخیر زیاد شدند”. بنابراین مردم مسکو با جمعیت میلیونی تنها راه را همان راهی می دانند که استالین در سال ۱۹۳۵ میلادی برای آنها ترسیم کرده بود و آن هم استفاده از مترو است.

مترو مسکو با خطوط پیچ در پیچ و ایستگاه های متعدد دسترسی سریع و آسان را برای همه مسافران مهیا می کند. وقتی که اولین بار وارد ایستگاه مترو شدم عمق بسیار زیاد آن برایم جالب آمد. حدود دو یا سه دقیقه طول می کشد که شما توسط پله های برقی نزدیک قطارهای مترو برسید. فضای اغلب ایستگاه هایی که من در مدت حضورم در مسکو استفاده کردم بیشتر به موزه شبیه بود. وسترهای قدیمی، گچبری هایی که نشان از قدمت بیش از پنجاه ساله آن داشت و همین طور نقاشی هایی از مناظر طبیعی و یا چهره‌هایی از شخصیتهای تاریخی روسیه فضای مترو مسکو را بسیار جذاب کرده بود.

در کنار تمامی جذابیتهای تاریخی و آثار هنری و نقاشی های دل انگیز نباید از معماری مقام و سنگهای مستحکمی که در مترو به کار رفته چشم پوشید. مترو مسکو طوری ساخته شده که گویی سالها باید این مترو کار کند و بازسازی و تعمیر به امری سالیانه تبدیل نشود. استفاده از بهترین و مقاوم‌ترین سنگ‌ها موجب پایداری مترو مسکو شده است و از هزینه‌های بعدی جلوگیری می‌کند. بکارگیری سنگ‌های زیبا، گران قیمت و قدیمی مجموعه‌ای ارزشمند را فراهم ساخته است.

مترو مسکو امروزه دارای ۱۲ خط و ۱۸۵ ایستگاه است که اکثرا در زیر زمین قرار دارند و این ایستگاه ها نیز دائم در حال افزایش است و نمی توان آماری برای ایستگاه ها داد و دفتر خاطرات را بست. این مترو دارای یکی از عمیق‌ترین سیستم‌های زیر زمینی در جهان است. به عنوان نمونه ایستگاه پارک پوبدی که در سال ۲۰۰۳ تکمیل شد، ۸۴ متر زیر زمین و دارای طولانی‌ترین پله برقی در اروپاست. برای استفاده از مترو فقط کافی است که در شهر تابلویی که با حرف M مشخص شده را بیابید و با پرداخت یک دلار وارد فضای مترو شوید و تا وقتی که در فضای مترو هستید از هر خطی که خواستید استفاده کنید و برای انتخاب مسیر جدیدی نیاز به خروج از مترو و پرداخت وجه مجدد را ندارید. چرا که گاهی ممکن است برای رسیدن به مقصد سه خط عوض کنید بنابراین برای تعیین مسیر باید به نقشه مترو توجه داشت.

سرعت بسیار قطارها و صدای بسیار زیاد آن، امکان هر گونه گفت و گو را در فضای مترو منتفی می کند. مردم با عجله مسیر خود را می پیمایند و سوار قطارهایی می شوند که کمتر از یک دقیقه در ایستگاه توقف می کنند. فضای داخل لوکوموتیوها نشان از سالیانی می دهد که لوکوموتیوها مردم را جا به جا کرده و همچنان فعال است.

مردم روسیه اهل مطالعه هستند. به سهولت می توانید مشاهده کنید که پیر و جوان کتابی یا تب لت و نت بوکی در دست دارند و مشغول مطالعه موضوعات دلخواه خود هستند. از یولتان دختری که دانشجوی رشته ایران شناسی دانشگاه دولتی مسکو است درمورد کتابهای مورد علاقه مردم در مترو می پرسم و او می گوید:” اغلب مردم داستان و رمان می خوانند و البته هستند دانشجویانی که درسهای خود را نیز مرور می کنند اما داستان و رمان از بیشترین موضوعاتی است که طرفداران بسیاری دارد”.

بعد از بمب گذاری که در سال ۲۰۰۴ در یکی از ایستگاه های مترو مسکو صورت گرفته بود هنوز هم به یاد قربانیان آن حادثه مردم گلهای سرخی را در آنجا بر زمین می گذارند و یاد کسانی را گرامی می دارند که بی گناه جان خود را از دست دادند. گویی فضای مترو یاد و خاطره است از یوری گاگارین که نام ایستگاهی برای اوست تا تپه گنجشکها که فضای زیبای رودخانه و تپه ای تفریحی را می توانید از پنجره قطار تماشا کنید.

مترو مسکو با تمام قدمتی که دارد هنوز برای مردم مسکو یکی از مهمترین وسیله های حمل و نقل است و اتوبوس، تراموا، ترالیبوس (اتوبوس برقی) و تاکسی جزو اولیتهای بعدی محسوب می شوند. شبکه ۲۰۰ کیلومتری مترو مسکو یکی از شلوغ‌ترین متروهای جهان است و بیش از ۹ میلیون مسافر در روز جا به جا می کند. اما گویی مترو مسکو برای توریستها هم جاذبه خاص خود را دارد و نمی توان به مسکو رفت و از مترو دیدن نکرد. مترویی که در آستانه صد سالگی است و شاید شهرداری مسکو طی سالهای آتی برنامه خاصی برای صدمین سال ساخت این مترو عظیم در نظر داشته باشد.

مطلب قبلی

نگاهی به مدل اقتصادی-الکترونیکی Wikimapa در شهر مجازی استکهلم

مطلب بعدی

پوستري كه در سال 1965 لندن را تكان داد

ar.basirian

ar.basirian

بدون دیدگاه

ارسال پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *